VERSOSKaṭhaDevanāgarīन जायते म्रियते वा विपश्चिन्नायं कुतश्चिन्न बभूव कश्चित् । अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो न हन्यते हन्यमाने शरीरे ॥ १८ ॥Transliteraciónna jāyate mriyate vā vipaścinnāyaṃ kutaścinna babhūva kaścit | ajo nityaḥ śāśvato'yaṃ purāṇo na hanyate hanyamāne śarīreTraducción propiaEl que conoce no nace ni muere. No ha venido de ninguna parte ni se ha convertido en nadie. No nacido, eterno, perpetuo, antiguo: no muere cuando muere el cuerpo.Clave de lecturaPor fin, la respuesta a la tercera petición. Este verso pasa casi igual a la Bhagavad Gītā (2.20), donde Kṛṣṇa consuela a Arjuna.