Versos

← Volver al listado

VERSOS

Taittirīya
Verso
1.4
Título del verso
1.4 · Plegaria por la inteligencia
Parte / sección
Śīkṣā vallī · La instrucción
Devanāgarī
यश्छन्दसामृषभो विश्वरूपः । छन्दोभ्योऽध्यमृतात्सम्बभूव । स मेन्द्रो मेधया स्पृणोतु । अमृतस्य देव धारणो भूयासम् । शरीरं मे विचर्षणम् । जिह्वा मे मधुमत्तमा । कर्णाभ्यां भूरिविश्रुवम् । ब्रह्मणः कोशोऽसि मेधया पिहितः । श्रुतं मे गोपाय । आवहन्ती वितन्वाना । कुर्वाणाऽचीरमात्मनः । वासांसि मम गावश्च । अन्नपाने च सर्वदा । ततो मे श्रियमावह । लोमशां पशुभिः सह स्वाहा । आमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । विमाऽऽयन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । प्रमाऽऽयन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । दमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । शमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । यशो जनेऽसानि स्वाहा । श्रेयान् वस्यसोऽसानि स्वाहा । तं त्वा भग प्रविशानि स्वाहा । स मा भग प्रविश स्वाहा । तस्मिन् सहस्रशाखे । निभगाऽहं त्वयि मृजे स्वाहा । यथाऽऽपः प्रवताऽऽयन्ति । यथा मासा अहर्जरम् । एवं मां ब्रह्मचारिणः । धातरायन्तु सर्वतः स्वाहा । प्रतिवेशोऽसि प्रमाभाहि प्रमापद्यस्व ॥ ४ ॥
Transliteración
yaśchandasāmṛṣabho viśvarūpaḥ | chandobhyo'dhyamṛtātsambabhūva | sa mendro medhayā spṛṇotu | amṛtasya deva dhāraṇo bhūyāsam | śarīraṃ me vicarṣaṇam | jihvā me madhumattamā | karṇābhyāṃ bhūriviśruvam | brahmaṇaḥ kośo'si medhayā pihitaḥ | śrutaṃ me gopāya | āvahantī vitanvānā | kurvāṇā'cīramātmanaḥ | vāsāṃsi mama gāvaśca | annapāne ca sarvadā | tato me śriyamāvaha | lomaśāṃ paśubhiḥ saha svāhā | āmāyantu brahmacāriṇaḥ svāhā | vimā'yantu brahmacāriṇaḥ svāhā | pramā'yantu brahmacāriṇaḥ svāhā | damāyantu brahmacāriṇaḥ svāhā | śamāyantu brahmacāriṇaḥ svāhā | yaśo jane'sāni svāhā | śreyān vasyaso'sāni svāhā | taṃ tvā bhaga praviśāni svāhā | sa mā bhaga praviśa svāhā | tasmin sahasraśākhe | nibhagā'haṃ tvayi mṛje svāhā | yathā'paḥ pravatā'yanti | yathā māsā aharjaram | evaṃ māṃ brahmacāriṇaḥ | dhātarāyantu sarvataḥ svāhā | prativeśo'si pramābhāhi pramāpadyasva
Traducción propia
Que Indra, el toro de los himnos, de todas las formas, nacido de los himnos inmortales, me fortalezca con inteligencia. Que yo sea, oh dios, portador de lo inmortal. Que mi cuerpo sea vigoroso, mi lengua muy dulce; que oiga mucho con mis oídos. Eres la vaina de Brahman, cubierta por la inteligencia: guarda lo que he aprendido. Trae luego la prosperidad, que me dé siempre ropa, vacas, comida y bebida. ¡Svāhā! Que vengan a mí los estudiantes, ¡svāhā!; que vengan de todas partes, ¡svāhā!; que vengan disciplinados y serenos, ¡svāhā! Que sea famoso entre la gente, ¡svāhā!; que sea más rico que los ricos, ¡svāhā! Que entre en ti, oh Glorioso, ¡svāhā!; que tú entres en mí, ¡svāhā! En ti, de mil ramas, me purifico, ¡svāhā! Como las aguas corren cuesta abajo y los meses hacia el año, así vengan a mí los estudiantes de todas partes, ¡svāhā! Eres un refugio: brilla para mí, ven a mí.
Clave de lectura
La plegaria de un maestro que pide salud, memoria, alumnos y sustento. Muy humana: pide incluso tener éxito como profesor.