Versos

← Volver al listado

VERSOS

Kauṣītaki
Verso
2.4
Título del verso
2.4 · Para ser querido
Parte / sección
Capítulo 2 · El aliento es Brahman
Devanāgarī
अथातो दैवस्मरो यस्य प्रियो बुभूषेयस्यै वा एषां वैतेषमेवैतस्मिन्पर्वण्यग्निमुपसमाधायैतयैवावृतैता जुहोम्यसौ स्वाहा चक्षुस्ते मयि जुहोम्यसौ स्वाहा प्रज्ञानं ते मयि जुहोम्यसौ स्वाहेत्यथ धूमगन्धं प्रजिघायाज्यलेपेनाङ्गान्यनुविमृज्य वाचंयमोऽभिप्रवृज्य संस्पर्शं जिगमिषेदपि वाताद्वा सम्भाषमाणस्तिष्ठेत्प्रियो हैव भवति स्मरन्ति हैवास्य ॥ ४ ॥
Transliteración
athāto daivasmaro yasya priyo bubhūṣeyasyai vā eṣāṃ vaiteṣamevaitasminparvaṇyagnimupasamādhāyaitayaivāvṛtaitā juhomyasau svāhā cakṣuste mayi juhomyasau svāhā prajñānaṃ te mayi juhomyasau svāhetyatha dhūmagandhaṃ prajighāyājyalepenāṅgānyanuvimṛjya vācaṃyamo'bhipravṛjya saṃsparśaṃ jigamiṣedapi vātādvā sambhāṣamāṇastiṣṭhetpriyo haiva bhavati smaranti haivāsya
Traducción propia
Ahora, el rito del amor divino. Si uno desea ser querido por un hombre o una mujer, o por varios, en ese mismo día de fiesta encienda el fuego y ofrezca de la misma manera: «Tu habla la ofrezco en mí, ¡svāhā! Tu vista la ofrezco en mí, ¡svāhā! Tu sabiduría la ofrezco en mí, ¡svāhā!». Luego aspire el olor del humo, unte sus miembros con la mantequilla y, en silencio, procure tocarle, o al menos quédese hablándole a favor del viento. Se hace querido, y le recuerdan.