Versos

← Volver al listado

VERSOS

Kauṣītaki
Verso
2.7
Título del verso
2.7 · Las tres veneraciones del sol
Parte / sección
Capítulo 2 · El aliento es Brahman
Devanāgarī
अथातः सर्वजितः कौषीतकेस्त्रीण्युपासनानि भवन्ति यज्ञोपवीतं कृत्वाप आचम्य त्रिरुदपात्रं प्रसिच्योद्यन्तमादित्यमुपतिष्ठेत वर्गोऽसि पाप्मानं मे वृङ्धीत्येतयैवावृता मध्ये सन्तमुद्वर्गोऽसि पाप्मानं म उद्धृङ्धीत्येतयैवावृतास्ते यन्तं संवर्गोऽसि पाप्मानं मे संवृङ्धीति यदहोरात्राभ्यां पापं करोति सन्तद्धृङ्क्ते ॥ ७ ॥
Transliteración
athātaḥ sarvajitaḥ kauṣītakestrīṇyupāsanāni bhavanti yajñopavītaṃ kṛtvāpa ācamya trirudapātraṃ prasicyodyantamādityamupatiṣṭheta vargo'si pāpmānaṃ me vṛṅdhītyetayaivāvṛtā madhye santamudvargo'si pāpmānaṃ ma uddhṛṅdhītyetayaivāvṛtāste yantaṃ saṃvargo'si pāpmānaṃ me saṃvṛṅdhīti yadahorātrābhyāṃ pāpaṃ karoti santaddhṛṅkte
Traducción propia
Ahora, las tres veneraciones de Kauṣītaki, el que todo lo vence. Tras ponerse el cordón sagrado, sorber agua y verter tres veces la vasija, que adore al sol naciente: «Eres el que arrebata: arrebata mi mal». Del mismo modo al sol del mediodía: «Eres el que arrebata hacia arriba: arrebata mi mal». Y al sol poniente: «Eres el que arrebata del todo: arrebata del todo mi mal». Así se le arrebata todo el mal que haya hecho de día y de noche.