Versos

← Volver al listado

VERSOS

Kauṣītaki
Verso
3.1
Título del verso
3.1 · Indra concede un don
Parte / sección
Capítulo 3 · Indra enseña a Pratardana
Devanāgarī
प्रतर्दनो ह वै दैवोदासिरिन्द्रस्य प्रियं धामोपजगाम युद्धेन पौरुषेण च तं हेन्द्र उवाच प्रतर्दन वरं ते ददानीति स होवाच प्रतर्दनस्त्वमेव वृणीश्व यं त्वं मनुष्याय हिततमं मन्यस इति तं हेन्द्र उवाच न वै वरं परस्मै वृणीते त्वमेव वृणीश्वेत्यवरो वैतर्हि किल म इति होवाच प्रतर्दनोऽथो खल्विन्द्रः सत्यादेव नेयाय सत्यं हीन्द्रः स होवाच मामेव विजानीह्येतदेवाहं मनुष्याय हिततमं मन्ये यन्मां विजानीयां त्रिशीर्षाणं त्वाष्ट्रमहनमवाङ्मुखान्यतीन्सालावृकेभ्यः प्रायच्छं बह्वीः सन्धा अतिक्रम्य दिवि प्रह्लादीनतृणमहमन्तरिक्षे पौलोमान्पृथिव्यां कालकाश्यांस्तस्य मे तत्र न लोम च नामीयते स यो मां विजानीयान्नास्य केन च कर्मणा लोको मीयते न मातृवधेन न पितृवधेन न स्तेयेन न भ्रूणहत्यया नास्य पापं च न चकृषो मुखान्नीलं वेत्तीति ॥ १ ॥
Transliteración
pratardano ha vai daivodāsirindrasya priyaṃ dhāmopajagāma yuddhena pauruṣeṇa ca taṃ hendra uvāca pratardana varaṃ te dadānīti sa hovāca pratardanastvameva vṛṇīśva yaṃ tvaṃ manuṣyāya hitatamaṃ manyasa iti taṃ hendra uvāca na vai varaṃ parasmai vṛṇīte tvameva vṛṇīśvetyavaro vaitarhi kila ma iti hovāca pratardano'tho khalvindraḥ satyādeva neyāya satyaṃ hīndraḥ sa hovāca māmeva vijānīhyetadevāhaṃ manuṣyāya hitatamaṃ manye yanmāṃ vijānīyāṃ triśīrṣāṇaṃ tvāṣṭramahanamavāṅmukhānyatīnsālāvṛkebhyaḥ prāyacchaṃ bahvīḥ sandhā atikramya divi prahlādīnatṛṇamahamantarikṣe paulomānpṛthivyāṃ kālakāśyāṃstasya me tatra na loma ca nāmīyate sa yo māṃ vijānīyānnāsya kena ca karmaṇā loko mīyate na mātṛvadhena na pitṛvadhena na steyena na bhrūṇahatyayā nāsya pāpaṃ ca na cakṛṣo mukhānnīlaṃ vettīti
Traducción propia
Pratardana, hijo de Divodāsa, llegó a la morada querida de Indra por su lucha y su valor. Indra le dijo: «Pratardana, te concedo un don». Pratardana dijo: «Elígelo tú: el que tú consideres más útil para el hombre». Indra dijo: «Nadie elige un don para otro; elígelo tú». Pratardana dijo: «Entonces no hay don para mí». Pero Indra no se apartó de la verdad, porque Indra es la verdad. Le dijo: «Conóceme a mí: esto es lo que considero más útil para el hombre, que me conozca. Yo maté al Tvāṣṭra de tres cabezas, eché a los ascetas Arunmukha a los chacales; rompiendo muchos pactos, maté a los Prahlādīya en el cielo, a los Paulomas en el espacio y a los Kālakāñjas en la tierra, y no se me tocó ni un pelo. Quien me conoce, su mundo no sufre daño por ninguna acción: ni por matar a su madre, ni a su padre, ni por robar, ni por matar a un embrión; y si ha hecho algún mal, no se le pone pálida la cara».
Clave de lectura
★★ Un texto que impresiona: Indra presume de sus crímenes para mostrar que quien conoce el Ātman está más allá de las obras. No es una licencia para hacer daño: es la forma extrema de decir que el Ātman no actúa, como en Kaṭha 1.2.19 («ni mata ni es matado»).