Versos

← Volver al listado

VERSOS

Bṛhadāraṇyaka
Verso
3.9.13
Título del verso
3.9.13 · El que tiene el espacio por morada
Parte / sección
Capítulo 3.9 · Śākalya: no es esto, no es esto
Devanāgarī
आकाश एव यस्याऽऽयतनं श्रोत्रं लोको मनो ज्योतिर् यो वै तं पुरुषं विद्यात्सर्वस्याऽऽत्मनः परायणं स वै वेदिता स्याद् याज्ञवल्क्य । वेद वा अहं तं पुरुषं सर्वस्याऽऽत्मनः परायणम् यमात्थ य एवायं श्रौत्रः प्रातिश्रुत्कः पुरुषः स एष वदैव शाकल्य तस्य का देवतेति । दिश इति होवाच ॥ १३ ॥
Transliteración
ākāśa eva yasyā'yatanaṃ śrotraṃ loko mano jyotir yo vai taṃ puruṣaṃ vidyātsarvasyā'tmanaḥ parāyaṇaṃ sa vai veditā syād yājñavalkya | veda vā ahaṃ taṃ puruṣaṃ sarvasyā'tmanaḥ parāyaṇam yamāttha ya evāyaṃ śrautraḥ prātiśrutkaḥ puruṣaḥ sa eṣa vadaiva śākalya tasya kā devateti | diśa iti hovāca
Traducción propia
«El ser cuya morada es el espacio, cuyo mundo es el oído, cuya luz es la mente, último refugio de todo ser vivo: quien lo conoce, ese sí que sabe.» «Conozco a ese ser: es el ser del oído y del eco. Pero dime, Śākalya, ¿cuál es su divinidad?» «Las direcciones», dijo.