VERSOS
Versos
Bṛhadāraṇyaka
Devanāgarī
रूपाण्येव यस्याऽऽयतनम् चक्षुर्लोको मनो ज्योतिर् यो वै तं पुरुषं विद्यात्सर्वस्याऽऽत्मनः परायणं स वै वेदिता स्याद् याज्ञवल्क्य । वेद वा अहं तं पुरुषं सर्वस्याऽऽत्मनः परायणं यमात्थ य एवायमादर्शे पुरुषः स एष वदैव शाकल्य तस्य का देवतेत्य् असुरिति होवाच ॥ १५ ॥
Transliteración
rūpāṇyeva yasyā'yatanam cakṣurloko mano jyotir yo vai taṃ puruṣaṃ vidyātsarvasyā'tmanaḥ parāyaṇaṃ sa vai veditā syād yājñavalkya | veda vā ahaṃ taṃ puruṣaṃ sarvasyā'tmanaḥ parāyaṇaṃ yamāttha ya evāyamādarśe puruṣaḥ sa eṣa vadaiva śākalya tasya kā devatety asuriti hovāca
Traducción propia
«El ser cuya morada son las formas, cuyo mundo es el ojo, cuya luz es la mente, último refugio de todo ser vivo: quien lo conoce, ese sí que sabe.» «Conozco a ese ser: es el ser del espejo. Pero dime, Śākalya, ¿cuál es su divinidad?» «La vida», dijo.