VERSOS
Versos
Bṛhadāraṇyaka
Devanāgarī
यदेव ते कश्चिदब्रवीत्तच्छृणवामेत्य् अब्रवीन्म ऊदङ्कः शौल्बायनः प्राणो वै ब्रह्मेति । यथा मातृमान्पितृमानाचार्यवान्ब्रूयात् तथा तच्छौल्वायनोऽब्रवीत् प्राणो वै ब्रह्मेत्य् अप्राणतो हि किं स्यादित्य् अब्रवीत्तु ते तस्याऽऽयतनं प्रतिष्ठाम् । न मेऽब्रवीदित्य् एकपाद्वा एतत् सम्राड् इति । स वै नो ब्रूहि याज्ञवल्क्य । प्राण एवाऽऽयतनम् आकाशः प्रतिष्ठा प्रियमित्येनदुपासीत । का प्रियता याज्ञवल्क्य । प्राण एव सम्राड् इति होवाच प्राणस्य वै सम्राट् कामायायाज्यं याजयत्य् अप्रतिगृह्यस्य प्रतिगृह्णात्य् अपि तत्र वधाशङ्कं भवति यां दिशमेति प्राणस्यैव सम्राट् कामाय प्राणो वै सम्राट् परमं ब्रह्म । नैनं प्राणो जहाति सर्वाण्येनं भूतान्यभिक्षरन्ति । देवो भूत्वा देवानप्येति य एवं विद्वानेतदुपास्ते । हस्त्यृषभं सहस्रं ददामीति होवाच जनको वैदेहः । स होवाच याज्ञवल्क्यः पिता मेऽमन्यत नाननुशिष्य हरेतेति ॥ ३ ॥
Transliteración
yadeva te kaścidabravīttacchṛṇavāmety abravīnma ūdaṅkaḥ śaulbāyanaḥ prāṇo vai brahmeti | yathā mātṛmānpitṛmānācāryavānbrūyāt tathā tacchaulvāyano'bravīt prāṇo vai brahmety aprāṇato hi kiṃ syādity abravīttu te tasyā'yatanaṃ pratiṣṭhām | na me'bravīdity ekapādvā etat samrāḍ iti | sa vai no brūhi yājñavalkya | prāṇa evā'yatanam ākāśaḥ pratiṣṭhā priyamityenadupāsīta | kā priyatā yājñavalkya | prāṇa eva samrāḍ iti hovāca prāṇasya vai samrāṭ kāmāyāyājyaṃ yājayaty apratigṛhyasya pratigṛhṇāty api tatra vadhāśaṅkaṃ bhavati yāṃ diśameti prāṇasyaiva samrāṭ kāmāya prāṇo vai samrāṭ paramaṃ brahma | nainaṃ prāṇo jahāti sarvāṇyenaṃ bhūtānyabhikṣaranti | devo bhūtvā devānapyeti ya evaṃ vidvānetadupāste | hastyṛṣabhaṃ sahasraṃ dadāmīti hovāca janako vaidehaḥ | sa hovāca yājñavalkyaḥ pitā me'manyata nānanuśiṣya hareteti
Traducción propia
«Oigamos lo que alguien te haya dicho.» «Me dijo Udaṅka Śaulbāyana: “El aliento es Brahman”.» «Como diría alguien que ha tenido madre, padre y maestro, así dijo él: “El aliento es Brahman”, porque ¿qué tendría el que no respira? Pero ¿te dijo cuál es su morada y su apoyo?» «No me lo dijo.» «Entonces eso solo tiene un pie, majestad.» «Dínoslo tú, Yājñavalkya.» «El aliento mismo es su morada, y el espacio su apoyo. Hay que venerarlo como lo querido.» «¿Qué es lo querido, Yājñavalkya?» «El aliento mismo, majestad», dijo. «Por amor del aliento, majestad, se sacrifica por quien no se debería y se acepta de quien no se debería; por amor del aliento se teme por la vida vaya uno adonde vaya. El aliento, majestad, es el Brahman supremo.» «Quien sabe esto y lo venera así, no le abandona; todos los seres acuden a él; hecho dios, va a los dioses.» «Te doy mil vacas y un toro como un elefante», dijo Janaka de Videha. Yājñavalkya dijo: «Mi padre pensaba que no hay que llevarse nada sin haber enseñado del todo».