Versos

← Volver al listado

VERSOS

Bṛhadāraṇyaka
Verso
4.1.5
Título del verso
4.1.5 · El oído
Parte / sección
Capítulo 4.1 · Seis definiciones incompletas
Devanāgarī
यदेव ते कश्चिदब्रवीत् तच्छृणवामेत्य् अब्रवीन्मे गर्दभीविपीतो भारद्वाजः श्रोत्रं वै ब्रह्मेति यथा मातृमान्पितृमानाचार्यवान्ब्रूयात् तथा तद्भारद्वाजोऽब्रवीच् छ्रोत्रं वै ब्रह्मेत्य् अशृण्वतो हि किं स्यादित्य् अब्रवीत्तु ते तस्याऽऽयतनं प्रतिष्ठाम् । न मेऽब्रवीदित्य् एकपाद्वा एतत् सम्राड् इति । स वै नो ब्रूहि याज्ञवल्क्य । श्रोत्रमेवाऽऽयतनम् आकाशः प्रतिष्ठाऽनन्तमित्येनदुपासीत । काऽनन्तता याज्ञवल्क्य । दिश एव सम्राड् इति होवाच तस्माद्वै सम्राड् अपि यां काञ्च दिशं गच्छति नैवास्या अन्तं गच्छत्य् अनन्ता हि दिशो दिशो वै सम्राट् श्रोत्रं श्रोत्रं वै सम्राट् परमं ब्रह्म । नैनं श्रोत्रं जहाति सर्वाण्येनं भूतान्यभिक्षरन्ति । देवो भूत्वा देवानप्येति य एवं विद्वानेतदुपास्ते । हस्त्यृषभं सहस्रं ददामीति होवाच जनको वैदेहः । स होवाच याज्ञवल्क्यः पिता मेऽमन्यत नाननुशिष्य हरेतेति ॥ ५ ॥
Transliteración
yadeva te kaścidabravīt tacchṛṇavāmety abravīnme gardabhīvipīto bhāradvājaḥ śrotraṃ vai brahmeti yathā mātṛmānpitṛmānācāryavānbrūyāt tathā tadbhāradvājo'bravīc chrotraṃ vai brahmety aśṛṇvato hi kiṃ syādity abravīttu te tasyā'yatanaṃ pratiṣṭhām | na me'bravīdity ekapādvā etat samrāḍ iti | sa vai no brūhi yājñavalkya | śrotramevā'yatanam ākāśaḥ pratiṣṭhā'nantamityenadupāsīta | kā'nantatā yājñavalkya | diśa eva samrāḍ iti hovāca tasmādvai samrāḍ api yāṃ kāñca diśaṃ gacchati naivāsyā antaṃ gacchaty anantā hi diśo diśo vai samrāṭ śrotraṃ śrotraṃ vai samrāṭ paramaṃ brahma | nainaṃ śrotraṃ jahāti sarvāṇyenaṃ bhūtānyabhikṣaranti | devo bhūtvā devānapyeti ya evaṃ vidvānetadupāste | hastyṛṣabhaṃ sahasraṃ dadāmīti hovāca janako vaidehaḥ | sa hovāca yājñavalkyaḥ pitā me'manyata nānanuśiṣya hareteti
Traducción propia
«Oigamos lo que alguien te haya dicho.» «Me dijo Gardabhīvipīta Bhāradvāja: “El oído es Brahman”.» «Como diría alguien que ha tenido madre, padre y maestro, así dijo él: “El oído es Brahman”, porque ¿qué tendría el que no oye? Pero ¿te dijo cuál es su morada y su apoyo?» «No me lo dijo.» «Entonces eso solo tiene un pie, majestad.» «Dínoslo tú, Yājñavalkya.» «El oído mismo es su morada, y el espacio su apoyo. Hay que venerarlo como lo infinito.» «¿Qué es lo infinito, Yājñavalkya?» «Las direcciones mismas, majestad», dijo. «Por eso, vaya uno en la dirección que vaya, nunca llega a su final, porque las direcciones son infinitas. Las direcciones son el oído, y el oído, majestad, es el Brahman supremo.» «Quien sabe esto y lo venera así, no le abandona; todos los seres acuden a él; hecho dios, va a los dioses.» «Te doy mil vacas y un toro como un elefante», dijo Janaka de Videha. Yājñavalkya dijo: «Mi padre pensaba que no hay que llevarse nada sin haber enseñado del todo».