VERSOS
Versos
Bṛhadāraṇyaka
Devanāgarī
जनकं ह वैदेहं याज्ञवल्क्यो जगाम स मेने न वदिष्य इति स मेने न वदिष्य इत्य् अथ ह यज्जनकश्च वैदेहो याज्ञवल्क्यश्चाग्निहोत्रे समूदाते तस्मै ह याज्ञवल्क्यो वरं ददौ । स ह कामप्रश्नमेव वव्रे । तं हास्मै ददौ । तं ह सम्राडेव पूर्वं पप्रच्छ ॥ १ ॥
Transliteración
janakaṃ ha vaidehaṃ yājñavalkyo jagāma sa mene na vadiṣya iti sa mene na vadiṣya ity atha ha yajjanakaśca vaideho yājñavalkyaścāgnihotre samūdāte tasmai ha yājñavalkyo varaṃ dadau | sa ha kāmapraśnameva vavre | taṃ hāsmai dadau | taṃ ha samrāḍeva pūrvaṃ papraccha
Traducción propia
Yājñavalkya fue a ver a Janaka de Videha pensando: «No voy a hablar». Pero una vez, cuando Janaka y Yājñavalkya conversaban sobre el sacrificio del fuego, Yājñavalkya le concedió un deseo, y él eligió poder hacerle las preguntas que quisiera. Se lo concedió. Por eso el rey preguntó primero.
Clave de lectura
★★★ Empieza el gran diálogo sobre la luz interior, el sueño y la muerte (4.3–4.4). Yājñavalkya venía decidido a callar, pero había prometido responder.