Versos

← Volver al listado

VERSOS

Bṛhadāraṇyaka
Verso
4.3.19
Título del verso
4.3.19 · El halcón cansado
Parte / sección
Capítulo 4.3 · La luz del hombre: vigilia, sueño y sueño profundo
Devanāgarī
तद्यथास्मिन्नाऽकाशे श्येनो वा सुपर्णो वा विपरिपत्य श्रान्तः संहत्य पक्षौ संलयायैव ध्रियते एवमेवायं पुरुष एतस्मा अन्ताय धावति यत्र सुप्तो न कं चन कामं कामयते न कं चन स्वप्नं पश्यति ॥ १९ ॥
Transliteración
tadyathāsminnā'kāśe śyeno vā suparṇo vā viparipatya śrāntaḥ saṃhatya pakṣau saṃlayāyaiva dhriyate evamevāyaṃ puruṣa etasmā antāya dhāvati yatra supto na kaṃ cana kāmaṃ kāmayate na kaṃ cana svapnaṃ paśyati
Traducción propia
«Igual que un halcón o un águila, tras volar por el cielo, cansado, pliega las alas y se deja caer hacia su nido, así este hombre corre hacia ese estado en el que, dormido, no desea ningún deseo ni ve ningún sueño.»
Clave de lectura
★★ La imagen del sueño profundo: el ave que vuelve al nido. Compara con Chāndogya 6.8.2 (el pájaro atado).