VERSOS
Versos
Bṛhadāraṇyaka
Devanāgarī
तदेष श्लोको भवति । तदेव सक्तः सह कर्मणैति लिङ्गं मनो यत्र निषक्तमस्य । प्राप्यान्तं कर्मणस्तस्य यत्किञ्चेह करोत्ययम् । तस्माल्लोकात्पुनरैत्य् अस्मै लोकाय कर्मणे । इति नु कामयमानो ऽथाकामयमानो योऽकामो निष्काम आप्तकाम आत्मकामो न तस्य प्राणा उत्क्रामन्ति ब्रह्मैव सन्ब्रह्माप्येति ॥ ६ ॥
Transliteración
tadeṣa śloko bhavati | tadeva saktaḥ saha karmaṇaiti liṅgaṃ mano yatra niṣaktamasya | prāpyāntaṃ karmaṇastasya yatkiñceha karotyayam | tasmāllokātpunaraity asmai lokāya karmaṇe | iti nu kāmayamāno 'thākāmayamāno yo'kāmo niṣkāma āptakāma ātmakāmo na tasya prāṇā utkrāmanti brahmaiva sanbrahmāpyeti
Traducción propia
Sobre esto hay este verso: «Apegado, va con su acción adonde está fijada su mente, su señal. Llegado al final de la acción que hizo aquí, vuelve de aquel mundo a este mundo, para actuar». Así ocurre con el que desea. Pero el que no desea, el que está libre de deseo, el que tiene sus deseos cumplidos, el que solo desea el Ātman: de ese no salen los alientos. Siendo Brahman, va a Brahman.
Clave de lectura
★★★ Na tasya prāṇā utkrāmanti, brahmaiva san brahmāpyeti: el que no desea no «va» a ninguna parte al morir. Ya era Brahman, y sigue siéndolo.