Versos

← Volver al listado

VERSOS

Bṛhadāraṇyaka
Verso
1.4.17
Título del verso
1.4.17 · El deseo y la plenitud
Parte / sección
Capítulo 1.4 · El Ātman, origen de todo
Devanāgarī
आत्मैवेदम् अग्र आसीद् एक एव । सो ऽकामयत जाया मे स्याद् अथ प्रजायेय । अथ वित्तं मे स्याद् अथ कर्म कुर्वीयेति । एतावान् वै कामः । नेच्छंश् चनातो भूयो विन्देत् । तस्माद् अप्य् एतर्ह्य् एकाकी कामयते जाया मे स्याद् अथ प्रजायेयाथ वित्तं मे स्याद् अथ कर्म कुर्वीयेति । स यावद् अप्य् एतेषाम् एकैकं न प्राप्नोत्य् अकृत्स्न एव तावन् मन्यते । तस्यो कृत्स्नता । मन एवास्यात्मा । वाग् जाया । प्राणः प्रजा । चक्षुर् मानुषं वित्तम् । चक्षुषा हि तद् विन्दते । श्रोत्रं दैवम् । श्रोत्रेण हि तच् छृणोति । आत्मैवास्य कर्म । आत्मना हि कर्म करोति । स एष पाङ्क्तो यज्ञः । पाङ्क्तः पशुः । पाङ्क्तः पुरुषः । पाङ्क्तम् इदं सर्वं यद् इदं किञ्च । तद् इदं सर्वम् आप्नोति य एवं वेद ॥ १७ ॥
Transliteración
ātmaivedam agra āsīd eka eva | so 'kāmayata jāyā me syād atha prajāyeya | atha vittaṃ me syād atha karma kurvīyeti | etāvān vai kāmaḥ | necchaṃś canāto bhūyo vindet | tasmād apy etarhy ekākī kāmayate jāyā me syād atha prajāyeyātha vittaṃ me syād atha karma kurvīyeti | sa yāvad apy eteṣām ekaikaṃ na prāpnoty akṛtsna eva tāvan manyate | tasyo kṛtsnatā | mana evāsyātmā | vāg jāyā | prāṇaḥ prajā | cakṣur mānuṣaṃ vittam | cakṣuṣā hi tad vindate | śrotraṃ daivam | śrotreṇa hi tac chṛṇoti | ātmaivāsya karma | ātmanā hi karma karoti | sa eṣa pāṅkto yajñaḥ | pāṅktaḥ paśuḥ | pāṅktaḥ puruṣaḥ | pāṅktam idaṃ sarvaṃ yad idaṃ kiñca | tad idaṃ sarvam āpnoti ya evaṃ veda
Traducción propia
Al principio, esto era solo el Ātman, uno solo. Deseó: «Que tenga esposa, para tener descendencia; que tenga riqueza, para realizar obras». Ese es todo el deseo; aunque quisiera, no encontraría más. Por eso todavía hoy quien está solo desea: «Que tenga esposa… que tenga riqueza…». Mientras no consigue cada cosa, se siente incompleto. Su plenitud es esta: la mente es su ser; el habla, su esposa; el aliento, su descendencia; el ojo, su riqueza humana, porque con el ojo la encuentra; el oído, su riqueza divina, porque con el oído la escucha; y el cuerpo, su obra, porque con él actúa. Este es el sacrificio quíntuple: quíntuple es el animal, quíntuple el hombre, quíntuple todo lo que existe. Quien sabe esto lo obtiene todo.
Clave de lectura
★★ El ser humano se siente incompleto mientras busca fuera. La Upaniṣad interioriza el deseo: lo que se busca ya está en uno mismo.